In Nederland ging de competitie gisteren met Heerenveen-Roda JC van start. In een uitbundige sfeer is dat niet, want het voetbalbestel begint steeds meer op dat van België te lijken.

Tot voor enkele jaren hadden we in België de neiging om alles wat in Nederland op voetbalvlak gebeurde uitstekend te vinden. Vandaag stellen we vast dat onze noorderburen, waarmee we graag het WK 2018 zouden organiseren, steeds meer met dezelfde problemen als ons land worden geconfronteerd.

De achttien clubs die afgelopen voetbalseizoen in de Eredivisie speelden, lijden volgens de Nederlandse voetbalbond een gezamenlijk verlies van ongeveer 34 miljoen euro. Dit is het grootste tekort sinds 2004. Het is bovendien uiterst opmerkelijk, want het seizoen daarvoor (2007-08) maakten de eersteklassers nog een recordwinst van 64 miljoen euro. Het financiële weekblad Trends noemde de Belgische eersteklassers dit seizoen nog 'gezond'.

Waar zijn talenten?

Het nagenoeg compleet stilvallen van de transfers naar het buitenland is de grote oorzaak voor het verlies. Dit is te wijten aan de wereldwijde financiële crisis, maar ook aan de verminderde kwaliteit op de Nederlandse velden. Slechts één speler van Oranje, Giovanni van Bronckhorst, is nog in eigen land actief. Ondanks de goede jeugdopleiding blijven de Nederlandse clubs de talenten niet van de bomen schudden.

De verminderde kwaliteit is ook te merken in Europa. Ajax rekte het vorig seizoen als verst reikende Nederlandse club tot in de 1/8ste finales van de UEFA Cup. Wie donderdag PSV in de voorronde van de Europa League zag sukkelen tegen het Bulgaarse Cherno More Varna (1-0 in de laatste minuut) weet dat er niet veel hoop op beterschap is. Twente, met een uitstekende Bryan Ruiz, deed het in de CL-voorronde goed tegen Sporting Lissabon (0-0) maar of de vicekampioen, als het ooit in de groepsfase geraakt hoge ogen gaat gooien, is hoogst twijfelachtig.

Veertien nieuwe trainers

Van het standvastige beleid is ook niet veel meer te merken. Liefst veertien clubs hebben een andere trainer dan die waar ze het vorige seizoen mee begonnen. De Grote Drie Ajax, PSV en Feyenoord kozen allemaal een andere trainer. Kampioen AZ zag hoe Louis van Gaal zich naar Bayern München wegspoedde.

Ajax brak door de komst van Martin Jol met de traditie om gewezen clubiconen (Van Basten, Blind,...) de sportieve hoofdverantwoordelijkheid te geven. Feyenoord deed precies het tegenovergestelde en haalde Mario Been bij NEC weg. Als Rotterdammer en gewezen Feyenoord-speler spreekt hij de taal van Het Legioen, zoals de fans van de tragische club worden genoemd. PSV stelde met Fred Rutten ook een oude bekende aan. Rutten, vorig seizoen mislukt bij Schalke 04, was eerder al hoofd jeugdopleidingen en assistent van Guus Hiddink in zijn PSV-periode.

FC Twente behield zijn trainer Steve McLaren maar verloor met Braafheid en Elia twee sleutelspelers. Gewezen Gent-speler Bryan Ruiz maakte in Lissabon echter zo'n sterke beurt dat over Elia al bijna niet meer wordt gerept.

AZ en FC Twente verdeelde vorig seizoen de Champions League-ticket. Het was van 1955 geleden dat Ajax, Feyenoord of PSV niet bij de eerste drie eindigden. De vraag voor dit seizoen is: blijft de revolutie duren? Of grijpen de Grote Drie weer de macht?